The first Cultural Conversation was held at TACC-Madison. The speaker was distinguished Kemal Karpat who is a Turkish historian and professor emeritus at the University of Wisconsin-Madison.

Kemal Karpat firstly began with the good wishes and hope to Cultural Conversations.

I wish the new intention to be successful and continuous. There are very distinguished friends in Madison. Every month if you invite them, and come together to talk about different issues, it will be possible to get closer and learn something from each other. … Hopefully Cultural Conversions will be ongoing success.

He mentioned about his life and some memories.  Then, he talked about his recently published book “Dağı Delen Irmak” which is his biographical book. The most striking point in a talk and main topic is why İş Bankası Publications did not publish the book. He gave very excited speech about that. Although this book’s project was belong to İş Bankası Publications, the book was published by İmge Publications.

Quotes from Kemal Karpat’s Speech in Turkish

• Aranızda fark ne olursa olsun unutmayınız ki bir ülkeden geliyorsunuz, Türkiye’den geliyorsunuz. Bütün bunların üstünde bir memleket var, hepimizi birleştiriyor. Farklarımızı unutalım, bir araya gelelim. Türkiye’den bahsedelim. Türkiye konuları o kadar çok ve çeşitli ki bunları yıllarca tartışsak bile bitiremeyiz.
• Benim için çalışmak, bir şeyler yapmak, yaratmak o kadar normal, tabii ki! Yerimde durmam, eğer bugün bir şey yapamazsam -bu yaşımda dahi- huzursuz kalırım.
• Heryerde memleketimin tanınmasında, çok derin ilgi duyduğum halkımın hakiki kıymetinin anlaşılmas için elimden geleni yaptım. Esasesen Romanya’dan ayrılırken, henüz Türkiye’ye girmezden evvel yemin ettim: “Her zaman doğruyu söyleyeceğim, korkmadan fikrilerimi beyan edeceğim. Ve Türkiye’nin ve Türkler’in iyi tanıtılmasına canla başla çalışacağım.” Bu yeminimi 18 yaşında yaptım ve bugüne kadar da tuttum. Kimse bana bugün dönüp dolaşıp sen şurada şunu aldattın, bunu söyledin diyemez. Tam tersi benim açık konuştuğumu hatta sert konuştuğumu Amerika da Türkiye de bilir! Onun için müsterihim.
• Demokrasi bir insanın, yaratılışına uygun, gelişmesine imkân veren bir rejimdir.  İnsanlığını, kafasını, herşeyini rahat geliştirebilen bir rejim. Sana o imkânı veriyor, yani o zemini, koşulları hazırlıyor.
• Siyasî rejim değişir ve değişmesi mukadderdir. Ama bir toplum eski kültürünü, kimliğini muhafaza ederek devam eder.
• Bir toplum kişilerden oluşur. Eğer kişiler ahlâklı, sağlam eğitilmiş ise, verimli ise toplum da öyle olur.
• Ben demokrasi içinde hür bir İslâm istiyorum. Hürriyet içinde bir İslâm. Ve hakikî bir İslâm ancak hür bir yerde yetişir.
• Eğer bugün 20 yaşında olsam, yani kariyerime yeni başlamış olsam. Ne olurdum, biliyor musunuz? Edebiyatçı olurdum. Roman yazardım, hikâye yazardım. Neden? Çünkü bu ilmî dediğimiz şeylerle, soğuk kanlı, analizle, kafaya dayanarak, histen uzaklaşarak, olayları bîtaraf anlatmak çabasındasınız. Bu güç bir iştir. Çünkü onları yazarken, okuru, olayları sıralarken hiç olmazsa benim içinde duygular, isyanlar, küfürler var ki onları oraya koyamıyorsunuz, ilmî dediğimiz şeylere. Halbuki edebiyatta onları ifade etmek imkâni var. Ondan sonra bunları kişiselleştiriyorsun, insan etrafına ki en mühimi odur. Yaşayan bir mahluk etrafına koyuyorsun. Objektif sosyal ilimler de ise bunlardan uzak!  Suyu sabuna dokunmadan, objektif olmak, taraf tutmamak gibi bir sürü şeyler var. Yani bu tarihî, ilmî çalışmalarda -hiç olmazsa benim açımdan- ancak içinin yüzde yirmisini dökebiliyorsun, edebiyatta ise yüzde yüz. Bunu yapmak isterdim. Çünkü ben yanlız kafayla yaşayan bir adam değilim. Hisleri olan, kuvvetli bunları ifade eden, hisseden, yaşayan bir insanım.

[Show as slideshow]